भबुआ : बियाण्यांपासून ते बाजारपेठेपर्यंत भेडसावणाऱ्या अडचणी, कष्टाचे योग्य मूल्य न मिळणे यामुळे जिल्ह्यात ऊस शेती अडचणीत आली आहे. एकेकाळी जिल्ह्याची ओळख असलेली ऊस लागवड आज मरणासन्न अवस्थेत असल्याचे दिसते. जिल्ह्यात एकही साखर कारखाना नसणे ही ऊस उत्पादक शेतकऱ्यांसाठी सर्वात मोठी समस्या आहे. त्यामुळेच हिरवागार ऊस पिकविणारे शेतकरी आता इतर पिकांकडे वळू लागले आहेत. ऊस उत्पादक शेतकऱ्यांसमोर बाजारपेठ ही सर्वात मोठी समस्या आहे. शेतकऱ्यांना वेळेवर आणि दर्जेदार बियाणे मिळणे कठीण झाल्याने त्यांचा खर्च वाढतो. मजुरांची कमतरता हे दुसरे एक आव्हान आहे. मजुरांच्या कमतरतेमुळे तण काढणे शक्य होत नाही. उपलब्ध मजुरांची मजुरी परवडत नसल्याची स्थिती आहे.
कैमूर टेकड्यांच्या पायथ्याशी असलेल्या कोरदार येथील रामबदन यादव, बिसुनी चौहान, भागंडाचे केशव राजभर, भगवानपूरचे वानस्रोपन चौहान, बसंत चौहान आदी शेतकऱ्यांच्या म्हणण्यानुसार, मजुरीचा खर्च वजा केल्यानंतर त्यांच्या हातात फारसे काही उरत नाही. ऊस तोडणी आणि गाळपाचा काळ शेतकऱ्यांसाठी सर्वात तणावपूर्ण असतो. ऊस गाळपासाठी बैलगाड्यांवर चालणारे किंवा लहान क्रशर आता कमी आहेत. आधुनिक सुविधांचा अभाव शेतकऱ्यांना निराश करत आहे. वाढता खर्च, कामगार संकट आणि बाजारपेठेचा अभाव यामुळे ऊस शेती तोट्यात जाणारी झाली आहे. म्हणूनच शेतकऱ्यांनी आता इतर पिकांची लागवड सुरू केली आहे. शेतकऱ्यांना कवडीमोल किमतीत ऊस विकावा लागतो किंवा गूळ बनवून त्यांचा खर्च भरून काढावा लागतो. मात्र, तेथेही परिस्थिती बिकट आहे.
